wiosna w ogrodzie

Wspominałam Wam jesienią o moich ogrodach. Były pocieszeniem późnym latem  przesiedzianym w domu, kiedy mąż złamał nogę. Jesienią i zimą mieliśmy trochę lepszy czas. Byłam w Armenii i na Kanarach. Wyskoczyłyśmy z Agnieszką do Laponii. Teraz znów siedzę. Złamanie było bardzo wysokoenergetyczne i noga nie goi się tak jak przypuszczaliśmy. Zaraz po Wielkanocy mąż przeszedł kolejną operację. Ma na łydce aparat Lizarowa- masakrycznie wyglądającą kombinację metalowych pierścieni i drutów poprzykręcanych do kości. Niewiele można z tym zrobić więc znów siedzę w domu, czyli w ogrodach.

Jesienią mieliśmy w Kwarku kłopot z drogą. Brama była zbyt wąska i duże samochody skręcając wybiły dziurę w trawniku. W końcu zrobiła się tak głęboka, że kierowca odmówił wjazdu.  Był to transport materiału, kilkadziesiąt belek, które trzeba było przenieść do magazynu. To nas zmobilizowało. Postanowiliśmy drogę poszerzyć. Kajetan (człowiek który wszystko umie naprawić w Kwarku)  dzwonił do różnych firm, ale nikogo nie interesowała tak mała praca. Pewnego pięknego dnia staliśmy sobie w związku z tym przy płocie. Bardzo bezradnie. Przyszedł sąsiad (ma agencję reklamową). Teraz staliśmy już we troje, sami specjaliści… Sąsiad powiedział, że to by się w zasadzie dało zrobić gdyby tak mieć betonową płytę… Ja, że mamy dużo płyt- cały parking… To tylko nam brakuje koparki…Musieliśmy wygadać interesująco, bo zatrzymał się koło nas samochód. Dwóch panów, których wtedy nie znałam, ale znał sąsiad… Właściciele firmy transportowej, też z naszej ulicy. Mieli koparkę! Tak dla siebie, bo może się przyda:) Po godzinie w naszej dziurze leżała drogowa płyta. Wiosną ułożyliśmy solidny zakręt, którego nie wystraszy się żaden kierowca.  Pan Rysiek z panem Mirkiem (właściciele dużej firmy) pomogli nam przy okazji usunąć gigantyczną kałużę, która po każdym deszczu utrudniała wyjazd z Kwarka. I jeszcze dostaliśmy skalny ogródek. Zawsze marzyłam o głazach porośniętych górską roślinnością. Kiedy usłyszałam, że sąsiadom zostało kilka niepotrzebnych kamieni natychmiast powiedziałam, że chcę i aż mnie zamurowało kiedy je zobaczyłam! Są ogromne, omszałe. Po prostu cudne. Cudny był też proces układania. Pan Rysiek położył głazy koparką z precyzją co do centymetra omijając przy tym siewki maków. Nie ucierpiała ani jedna roślina. Skały wyglądają jakby tu leżały od wieków. Dzieło sztuki :)

Odwadniając drogę odsłoniliśmy fragment gołej ziemi, posiałam tam nasiona od Marii.  Już wschodzą. To wszystko było dla mnie wspaniałym prezentem, takim co grzeje serce. W prace ogrodowe włączył się nawet Mateusz Waligóra, jeden z niewielu znajomych, którzy mogą przywiązać mój dwumetrowy różany żywopłot bez drabiny:). Wiązaliśmy wiosną, teraz zakwitła już pierwsza róża- gęstokolczasta (Rosa pimpinellifolia). Za kilka dni powinny się otworzyć pąki stulistnej (Rosa ×centifolia), a po nich, róża jabłkowa (rosa villosa) i róża dzika (rosa canina). W międzyczasie zakwitnie jedyna szlachetna odmiana, która nas lubi- New Dawn. Postaram się to sfotografować. Żywopłot ma około pięćdziesięciu metrów długości, czyli jest na co popatrzeć.

Gdyby ktoś z Was miał ochotę włączyć się w ogrodowe prace zapraszam. Mamy dużo miejsca pod namiot, możemy zrobić piknik i grila. Prawdopodobnie będę w Szczecinie przez całe lato. Staram się żyć tak jak bym to robiła w górach. Wychodzę w piżamie i pijam kawę pod sosną. Jadam zupy z pokrzyw, słucham wiatru, patrzę na chmury… Nie wiem tylko o czym Wam pisać… Samo życie.

1014 Razem 9 Dzisiaj
Share

4 myśli na temat “wiosna w ogrodzie”

  1. Rozwiązanie jest proste. Spakuj mały plecak. Nie zapomnij włożyć do niego palnika i garnka. Ewentualnie zamiast tego drugiego może być kawiarka. i wsiądź na rower. Wcześniej wypatrz jakieś miejsce w okolicy, w którym nie byłaś i w drogę. Kawa w przerwie takiej wycieczki smakuje wybornie – zwłaszcza taka świeżo parzona. A odkrywanie okolicy też może dać wiele frajdy…

    1. dobry pomysł, dzięki. Pomyślę. W tym roku trwa jakiś remont i na naszej szosie jest masakryczny ruch. Nawet samochodem trudno się wbić. Z tego powodu nawet nie wyjęłam roweru. Ale być może dałoby się wzdłuż jeziora. Tu nie ma aż tak dużo możliwości. Pocięli nasz lasek szosą, zlikwidowali przy tym polne drogi, a ścieżek rowerowych nie przybyło. Poza tym sporo tu żuli i pewnie zwabiłby ich zapach kawy :).
      To nie tak, że ja się nudzę w ogrodzie, w Załomiu jest dużo do zrobienia, gdyby udało mi się znów użyć koparki wysiałabym nowy kawał łąki zamiast najwyższych traw. Dużo macham łopatą, ale to wbrew pozorom twórcza praca. Zrobienie pięknych dzikich miejsc to wyzwanie i poza pracą sporo myślenia i wiedzy o roślinach, którą zdobywam. Wiem, że bez sensu, moje włóczenie się po górach też jest bezsensowne, niczego nie zaliczyłam, nic nie zdobyłam…

      1. Pani Kasiu! czy ja dobrze czytam, czy ja czytam ze zrozumieniem? Nie jestem pewna. Co jest bez sensu? nic Pani nie zrobiła? nic Pani nie zaliczyła/ Kobieto- tysiące kobiet marzy, żeby zrobić, zaliczyć jakiś procent tego co Pani. Mam nadzieję, że złamana noga męża w końcu wróci do „normalności”, a Pani ruszy na kolejną wyprawę, czego życzę z całego serca. Ja w tym miesiącu miałam zacząć połowę GSS, chciałam przejść od Prudnika do Kudowy Zdrój, a we wrześniu z Kudowy do Świeradowa. I też mi wszystko, że tak powiem wzięło w łeb. Zapalenie kości piszczelowej i stawu kolanowego, nagle, silny ból, obrzęk. I zostałam unieruchomiona. Pozdrawiam i życzę Pani i Mężowi zdrowia i spokoju. Gosia

        1. Pani Gosiu. Nawzajem, mam nadzieję, że to minie i wróci Pani do porzuconych planów. Chodziło mi o to, że nie kolekcjonuję osiągnięć. Nie zdobywam szczytów, nie zaliczam szlaków czy innych dających się ocenić przejść. Chodzę po dzikim, bo lubię, niewiele z tego wynika i tak jest z ogrodem. Przywracam dzikość. Do niczego to nie prowadzi, ale robię, bo w jakiś sposób czuję, że to jest moja „właściwa” droga. Jest taka teoria, nieudowodniona jak mi się wydaje. Jeśli coś raz zostanie zrobione staje się łatwiejsze do powtórzenia nawet jeśli nikt o tym nie słyszał. Być może istnieje jakaś wspólna świadomość, która to ogarnia za naszymi plecami :). Dzięki!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.