małe jest piękne

Miałam zamiar pojechać w piątek Alpy.  Znajomi jechali na narty i mieli miejsce w samochodzie.  Na narty ochoty nie miałam, ale  pomyślałam, że spakuję rakiety i namiot i jakoś tam sobie poradzą. Nawet zaplanowałam kilka tras (chociaż  nie byłam pewna, bo zima to zima, a ja byłabym całkiem sama). Niestety padało i alarm lawinowy wzrósł z 3 do 4, więc nie pojechałam.

Zabrałam się w związku z tym na koncert Do Góry Dnem i Byle do Góry (połączonego z Labolare)- czyli występy naszych konkursowych jurorów w Pile (Zwałkośpiewanie)

Warto było. Koncert wypadł naprawdę pięknie. Sala pękała w szwach, a śpiewanie przeciągnęło się niemal do rana.  To taka bardzo „nasza muzyka”. Niektóre piosenki są śpiewane już od ponad 30-tu lat. Publiczność też była wyjątkowa, po koncercie jakoś nam dziwnie przybyło gitar,  pojawił się nawet akordeon (pięknie nam grał).

Cała sala potrafiła zaśpiewać (bez śpiewników) ogromne mnóstwo różnych utworów- nic się nie powtarzało. Kiedy wychodziłam (bardzo grubo po północy) przewijał się już nawet Wysocki i Okudżawa, a gitary przechodziły z rąk do rąk. Być może prześpiewano nawet cały piosenkowy reperturar :)

To jednak nie był jedyny powód mojego zachwytu imprezą. Szczerze mówiąc nie spodziewałam się ani takich emocji, ani takiego poziomu. W zniszczonej i dość surowej sali dawnej szkoły wojskowej (jest i muzeum), na podrapanych ławeczkach i zardzewiałych stołkach, przy  kominku i bardzo prostym nagłośnieniu, bez dekoracji i scenicznych świateł- usłyszeliśmy przepięknie przygotowaną muzykę.

Razem z Do Góry Dnem zagrało kilkoro młodych muzyków ( flet, skrzypce, gitara basowa, wokalistka). Marek Kuc pomimo tego, że kilka dni wcześniej niemal stracił głos przepięknie,  zaśpiewał dwie nowe piosenki (naprawdę nas poruszył), a Przemek Niwiński (Śliwa) grał dla nas, doskonale jak tylko on potrafi, pomimo złamanego obojczyka (narty- Przemek lubi szybko jeździć, wiem bo w zeszłym roku próbowałam go bezskutecznie dogonić). Śliwka- naprawdę podziwiam. Repertuaru nie omawiam, bo jest doskonale znany. To piękne, nieśmiertelne piosenki.

Po bardzo udanym występie Do Góry Dnem publiczność troszkę zbladła widząc 4 facetów (tylko) z gitarami :) Pomyśleli chyba, że czeka nas nuda… a potem na rozgadanej sali zapadła cisza, a widzowie kilkukrotnie klaskali na bis.

Usłyszeliśmy kilkanaście niedawno powstałych piosenek i dwie nigdy wcześniej nie śpiewane. Nowe piosenki Jacka są utrzymane w podobnym duchu jak najpopularniejsze przeboje Labolare-  to, co najbardziej lubimy śpiewać- inteligentna i nieprzesłodzona klasyka gatunku. Piosenki Jurka to przede wszystkim poezja o górach- pięknie zaśpiewana i rewelacyjnie zagrana (świetne solówki brawo Darek i Bartek!)

Taka muzyka to prezent dla nas- publiczności. Balsam dla duszy w krzykliwym komercyjnym świecie. Dziękuję.

Piękne  chwile nie zdarzają się codziennie. Koncerty (nawet „naszych”zespołów) w profesjonalnych salach koncertowych bywają przewidywalne, a czasem nawet odrobinkę sztywne, imprezy -„po”  zwykle odbywają się w kameralnym gronie. Tu zaproszony był każdy, kto zechciał przyjść. Bilety sprzedawał pilski klub kajakowy Zwałka i  współpracyjący z nami od początku swojego powstania sklep Tramp. To już szósta taka impreza. Piszę o tym, bo być może też gdzieś niedaleko Was odbywają się małe kameralne koncerty, które łatwo przegapić, a na które zdecydowanie warto pójść. Gromadzą ludzi właśnie takich jak my. Nie ma nas dużo więc tym bardziej szkoda taką okazję pominąć.

PS: Czasem trzeba kilkaset kilometrów przejechać, ale przy odpowiednim nastawieniu każda droga wydaje się piękna.  Można posłuchać płyt wykonawców, a czasem samemu pośpiewać :)

PS2… tak naprawde to chciałam napisać o naszych jurorach, pomyślałam że w Pile pogadam sobie przez chwilkę z Jackiem, Jurkiem i Markiem.

Pogadałam (ale naprawdę krótko)

Jacek: napisz że piosenki się znajduje, że to jak z rzeźbą znajdujesz kamień i tylko wydobywasz z niego kształt… że on tam od zawsze był.

Marek: tylko nic nie pisz o naszych nagrodach!  Jestem dumny z tego co ludzie śpiewają. Widziałaś te dzieci w pierwszym rzędzie? Patrzyłem im na usta znały każdy tekst!

Jurek- o swojej najnowszej piosence- pokazałem ten tekst Jackowi, a on tylko mruknął, że do niczego i zasnął. A rano popatrzył i mówi…o  ale dobry tekst! -To wczoraj był do kitu, a teraz jest dobry?- no właśnie.

to ostatnie na pocieszenie dla nas wszystkich tekst trzeba nie tylko znaleźć (wydobyć z plątaniny słów) trzeba też w niego uwierzyć  :)

Piszcie proszę, piszcie wiersze wesołe i smutne, krótkie lub długie dorosłe albo dla dzieci, głębokie albo leciutkie. Nasi jurorzy czekają na każdy tekst.  Bedziemy im je pokazywać na bieżąco, anonimowo, żeby ewentualna znajomość z autorem nie wpłynęła na ocenę i nie rozpraszała. Mam nadzieję, że stworzymy coś bardzo pięknego :)

 

2417 Razem 3 Dzisiaj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *